وقتی که مردم ُ و قتی که جان دادم ُ وقتی که روحم از بدنم جدا شد

وقتی که خاکم می کنید وقتی که خاک بر سرم می ریزید

تو را به خدا بهش نگید ُ نگذارید که بفهمه ُ نگید تا به پیشم نیاد

می دونم که باز هم نمیاد ولی نمی خوام بدونه ُ  حالا که تا این لحظه تنها شده ام

بذارید در لحظه اخر که خاکم می کنید باز هم تنها باشمُچون دیگه تنهایی برام عادت شده

 اگه یه موقع سراغمو گرفت ُبهش بگین رفته مسافرت ُ شماره ای هم  نداد

یه جور بهش بگید که از حرفاتون  هول نکنه ُُ طاقت ندارم ببینم که به قبرم نگاه می کنه

دونه دونه عکس هامو اتیش بزنید ُ هر چیزی ازم مونده اتش بزنید

نگذارید از اسم من کوچترین چیزی بمونه ُ نمی خوام تنم را در قبرم بلرزونه

برو برو نمی خوام ببینی خونه من خالی شده ُ همدم من به جای توریگهای پوشالی شده

اونی که می گفت برات می میرم      دیدی چگونه برام مرد؟

بهش بگید تا اخرین لحظه نفس تو را دوست داشت

بهش بگید یه عمر نشست تا بیایی ُ بهش بگید اما نیومدی

خوب اتیشم زدی ُ خونه خرابم کردی!

مرا نفرین یادم ندادن ولی بدون نمی بخشمت